Systemy motywacyjne

Odniesienie sukcesu w oddziaływaniach terapeutycznych jest możliwe tylko wtedy, kiedy przygotuje się zindywidualizowany system motywacyjny i właściwie się go stosuje. Niestety, często okazuje się, że to co jest wzmocnieniem dla dzieci prawidłowo rozwijających się, nie jest nagrodą dla dziecka z autyzmem. Dzieci z zaburzeniem ze spektrum autyzmu mogą nie cieszyć się z pochwał i uznania ze strony dorosłych czy rówieśników. Związane jest to ze znacznymi deficytami w sferze społecznej i stanowi duże wyzwanie terapeutyczne, a od terapeuty wymaga to specjalnego podejścia do dziecka, aby móc zbudować indywidualny system motywacyjny.

W naszej pracy terapeutycznej wykorzystujemy m.in.:

1. Nagrody bezpośrednie

1. Nagrody bezpośrednie

Początek terapii jest bardzo ważny. Od niego zależy, czy dziecko będzie chciało współpracować z terapeutą, czy rodzicem, a w konsekwencji, czy możliwe będzie efektywne prowadzenie terapii. Nagrody są na co dzień obecne w życiu wszystkich ludzi. Dzieci prawidłowo rozwijające się są bardzo często nagradzane. Również dzieci ze spektrum autyzmu powinny być jak najczęściej nagradzane nagrodami, które stanowią dla nich wzmocnienie i motywują do dalszej pracy.

Więcej o nagrodach w terapii znajdziesz w lekcji 8 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 8 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

2. Tablice wyboru nagród

2. Tablice wyboru nagród

Dzięki korzystaniu z tablicy wybory nagród uczymy dziecko umiejętności dokonywania wyboru interesujących dla niego rzeczy czy aktywności. Nagroda, którą dziecko samo wybiera, jest dla niego najbardziej atrakcyjna. Pozwala to na utrzymanie motywacji dziecka na najwyższym poziomie a jest to podstawowy element decydujący o sukcesie prowadzonych oddziaływań terapeutycznych.

Więcej o tablicach wyboru nagród znajdziesz w lekcji 9 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 9 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

3. Żetonowy system wzmocnień

3. Żetonowy system wzmocnień

Nie zawsze za wykonaną aktywność, polecenie czy odpowiedź dziecko natychmiast otrzymuje nagrodę. Czasami musi na nią poczekać. W „odraczaniu nagrody” pomocny jest żetonowy system wzmocnień, który wykorzystuje zgeneralizowane wzmocnienia warunkowe do wypełniania przerwy pomiędzy pożądanym zachowaniem a wzmocnieniem docelowym.

Więcej o żetonowym systemie wzmocnień znajdziesz w lekcji 10 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 10 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

4. Kontrakty behawioralne

4. Kontrakty behawioralne

Kontrakt jest umową pomiędzy uczniem a terapeutą, która musi być zawarta tuż przed wykonaniem określonej czynności lub zadania. Kontrakt behawioralny jasno określa, co dziecko musi zrobić, aby otrzymać konkretną nagrodę. Mimo, że nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę, to kontrakt behawioralny jest naturalnym sposobem, w jaki dorośli pokazują dzieciom, jakie mają względem nich oczekiwania.

Więcej o kontraktach behawioralnych w terapii znajdziesz w lekcji 10 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 10 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

Techniki uczenia

W naszej pracy wykorzystujemy techniki uczenia takie jak:

1. Plany aktywności

1. Plany aktywności

Plan aktywności to zestaw zdjęć lub słów, które są wskazówką dla korzystającej z niego osoby do wykonania sekwencji czynności bądź określonych zadań. „Celem nauki korzystania z planów aktywności jest umożliwienie dzieciom z autyzmem wykonywania zadań lub aktywności bez bezpośrednich wskazówek i podpowiedzi ze strony rodzica bądź terapeuty” (dr M. McClannahan, dr P. Krantz, 2010)

Więcej o planach aktywności w terapii znajdziesz w lekcji 19 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 19 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

2. Metoda wyodrębnionych prób

2. Metoda wyodrębnionych prób

Metoda ta jest nastawiona na naukę konkretnych umiejętności takich jak: skupienie uwagi, kontakt wzrokowy, rozwijanie mowy i bardziej złożone umiejętności społeczne. Polega ona na rozbiciu zachowania na jednostki funkcjonalne (próby) i nauczania kolejno każdej z nich.

Więcej o metodzie wyodrębnionych prób w terapii znajdziesz w lekcji 22 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 22 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

3. Metoda skryptów i ich wycofywanie.

3. Metoda skryptów i ich wycofywanie.

Skrypt to napisane lub nagrane słowo, fraza lub zdanie, które pozwala dziecku z autyzmem rozpocząć lub kontynuować konwersację. Skrypty powinny być dostosowane do poziomu funkcjonowania ucznia. Jeśli dziecko nie potrafi czytać, wskazane będą skrypty w formie audio. Skrypty wprowadzane są po tym jak dziecko opanuje już odpowiednie umiejętności z zakresu imitacji werbalnej.

Więcej o metodzie skryptów i ich wycofywaniu znajdziesz w lekcji 20 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 20 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

4. Uczenie incydentalne

4. Uczenie incydentalne

Czasem występuje ono pod innymi nazwami, takimi jak: uczenie sytuacyjne, uczenie środowiskowe czy paradygmat języka naturalnego. Uczenie incydentalne opiera się na naturalnej motywacji dziecka do otrzymania przedmiotów, czy też wykonania aktywności. Stosowane jest w celu rozwijania mowy. Polega ono na tym, że terapeuta czeka, aż dziecko zainicjuje konwersację na określony temat, a następnie reaguje w taki sposób, który pozwoliłby na pojawienie się w przyszłości kolejnych wypowiedzi.

Więcej o uczeniu incydentalnym znajdziesz w lekcji 21 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 21 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).

5. Wideomodelowanie

5. Wideomodelowanie

Wideomodelowanie jest formą uczenia, która bazuje na umiejętności naśladowania. Na nagranym filmie osoba, która jest modelem pokazuje dziecku sposób wykonania zadania. Uczeń najpierw uważnie obserwuje całą sytuację, a następnie stara się dokładnie odwzorować to, co zobaczył.

Więcej o wideomodelowaniu znajdziesz w lekcji 18 internetowego kursu Kwadrans dla terapii na www.kwadransdlaterapii.pl oraz w rozdziale 18 książki „Skuteczna terapia dziecka z autyzmem” (A. Budzińska, GWP 2020).


FUNDACJA IWRD
ul. Malczewskiego 139, 80-114 Gdańsk

tel: 58 341 44 41, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

© 2015 - 2017 Instytut Wspomagania Rozwoju Dziecka

Projekt strony: Studio WWW, Projektowanie stron www

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Więcej informacji znajdziesz Tutaj.